سلام . ورود به شهر رسول رحمت ، پیامبر اعظم (ص) ، ماه شعبان را به همه دوستان تبریک می گویم . می خواستم برای همه هدیه تهیه کنم دیدم هیچ هدیه ای بالا تر از این نیست که انسان بداند چقدر به خدا نزدیک است و ازآن مهم تر خدا چقدر به او نزدیک است . امید آن دارم به این وسیله شوق روز افزون شما به صحبت با خدا فزونی یابد و در این ایام و لیالی شریف ما را هم در نجوای شبانه خود بی اجر نگذارید .
خدا در قرآن فاصله خود را با بندگانش به صورت های مختلفی بیان نموده است .
دسته اول : فقط بر نزدیکی خودش به بندگان اشاره دارد؛
« فانی قریب اجیب دعوة الداع » (بقرة 186 )
دسته دوم : خدای سبحان در مقام مقایسه بر آمده و خود را نسبت به بنده نزدیکتر از دیگر انسانها میداند ؛
« و نحن اقرب الیه منکم ولکن لا تبصرون » (واقعه 85 )
دسته سوم : خدا باز هم در مقام مقایسه خود را از اجزای بدن انسان هم به او نزدیک تر می داند
« و نحن اقرب الیه من حبل الورید »
دسته چهارم : خدا خود را از خود انسان هم به او نزدیک تر می داند و در این مقام به انسان دستور می دهد ؛
« یا ایها الذین امنو استجیبوا لله و لرسول اذا دعاکم لما یحییکم و اعلموا ان الله یحول بین المرء و قلبه »
انسان موجودی اجوف و میان تهی است . پس بین انسان و خود انسان احاطه هستی حق فاصله است . پس خدا از همه کس نزدیک تر است و داعی باید توجه کند که وقتی چیزی مسئلت دارد خدا از او دور نیست . وقتی خدا نزدیک است پس همه اوصاف و افعال الهی نیز نزدیک است پس داعی ادب کند و آهسته با خدا صحبت کند و ادب داعی همان ناله و تضرع است .
التماس دعا
