امام(ع) مى‏فرماید: «المؤمن اعز من الجبل، الجبل یستقل بالمعاول والمؤمن لا یستقل من دینه; ⁽⁴⁾

مرد با ایمان، ثبات و پایداریش از کوه بیش‏تر است; زیرا کوه به وسیله کلنگ، کم‏و کاسته مى‏شود، ولى ایمان مؤمن با هیچ کلنگى کم نمى‏شود (کاملا بر اعتقاد و عقیده خود ثابت قدم و پا برجاست)».

خداى تعالى مى‏فرماید:

«یا ایها الذین آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا و اتقوا الله لعلکم تفلحون; ⁽⁵⁾

اى کسانى که ایمان آورده‏اید! بردبارى کنید و بر دشمنان، در پایدارى پیشى گیرید و عزم راسخ و استوار داشته باشید و تقوا پیشه کنید، امید است که رستگار بشوید.»

این دستور بزرگ و بى‏نظیر که بهترین راه رستگارى و کامیابى را نشان مى‏دهد، مشتمل بر چهار فرمان است که اگر مسلمانان آن‏ها را اطاعت کنند، کامیابى در دنیا و آخرت را دارا خواهند شد.

فرمان اول

در آغاز امر به صبر و شکیبایى است، مى‏فرماید: در زندگانى که سراسر سختى و مشقت است، جز پایدارى در برابر آن‏ها، راه دیگر براى موفقیت نیست، کسى که نتواند در برابر فشارها و سختى‏هاى زندگى بردبارى کند در مبارزه زندگى خورد خواهد شد.

فرمان دوم

فرمان دوم، آن‏است که در صبر و پایدارى، از دشمنان خود پیشى بگیرند. به‏عبارت دیگر; مسلمانان در جهاد باید پایدارى و استقامتشان بیش از دشمنانشان باشد تا بر آن‏ها پیروزى یابند; قرآن کریم در جاى دیگر مى‏فرماید:

«ان یمسسکم قرح فقد مس القوم قرح مثله; ⁽⁶⁾

اگر بر شما زخمى و جراحتى رسید، بردشمنانتان نیز مانند آن رسیده است.»

یعنى باید استقامت‏شما از آنان بیش‏تر باشد. باز هم قرآن مى‏فرماید:

«ان تکونوا تالمون فانهم یالمون کما تالمون و ترجون من الله ما لایرجون; ⁽⁷⁾

اگر شما درد مى‏کشید، دشمن نیز مانند شما درد مى‏کشد، ولى شما امید پاداش از خدا دارید ولى آنان ندارند.»

یعنى با آن که مسلمانان در رنج‏بردن با دشمنانشان یکسانند، ولى مسلمانان امید کامیابى و خوش‏بختى دارند، ولى کفار چنین امیدى ندارند; زیرا کفار براى تعصب و لجاجت مى‏جنگند; ولى شما مسلمانان براى خدا نبرد مى‏کنید; پس، کفارهم در دنیا نج‏بیهوده مى‏برند و هم در آخرت مى‏سوزند (خسر الدنیا و الاخرة ذلک هو الخسران المبین; ⁽⁸⁾ بدبختى و زیان هر دو جهان، نصیب آن‏ها خواهد بود، این، همان زیان و خسران آشکار است).

فرمان سوم

در فرمان سوم، خداى تبارک و تعالى، مسلمانان را به عزم راسخ و ثبات در عقیده مى‏خواند که هشیار باشند که در اثر تبلیغات شوم، سستى ایمان به آن‏ها دست ندهد، همان‏طور که سرباز در سنگر، آماده دفاع از هرگونه پیش‏آمد و حمله‏اى از طرف دشمن است، مسلمانان باید کاملا هشیار و آگاه و آماده باشند که تبلیغات زهر آگین دشمنان اسلام در مغز آن‏ها اثر نکند و با استدلالى محکم و منطقى قوى، از عقیده خود دفاع کنند، بلکه آنان را به راه حق و حقیقت‏بخوانند تا از بدبختى در دو جهان خلاصى یابند.

فرمان چهارم

فرمان چهارم دعوت مسلمانان به تقوا و پرهیزکارى است. تقوا عبارت است از: انجام دادن اوامر و دورى کردن از مناهى حضرت بارى تعالى است. در آخر این آیه مبارکه، با جمله طلایى و زرین «لعلکم تفلحون‏» پایان مى‏یابد. آرى، مسلمانانى که این فرمان‏هاى چهار گانه حضرت حق را اطاعت کنند، امید رستگارى و کامیابى در دنیا و آخرت براى ایشان خواهد بود.

اى‏کاش مسلمانان اندکى به خود مى‏آمدند و در تهذیب و اصلاح خود مى‏کوشیدند و براى به دست آوردن فضایل اخلاقى و صفات پسندیده، همت مى‏گماشتند و دست تضرع و زارى به درگاه حضرت پروردگار دراز مى‏کردند و آن وجود مقدس را به رحمت واسعه‏اش سوگند مى‏دادند که نظر مرحمتى به جانب مسلمانان بیاندازد تا روحیات و اخلاقیاتشان رنگ نوینى به خود بگیرد و از صفات عالى بر خوردار شوند، بلکه از این حضیض ذلت‏برهند و دوباره به اوج رفعت‏برسند و پرچم اسلام، سربلندترین پرچم‏هاى جهان و آیت نصر و ظفر گردد و «لعل الله یحدث بعد ذلک امرا». ⁽¹⁰⁾