ج: بسمه تعالی

 زیاد بگوئید «استغفر الله» و خسته نشوید،

و خاطر جمع باشید این علاج است.

« داؤکم الذنوب و دواؤکم الاستغفار ».

( کنز العمال، ج 1، ص 479 ).

باز هم آمدم...سلام

پیش از آنی که به هر بی سر و پا دل بندم

کمکم کن که به مردان خدا دل بندم

من که باید به بقای ابدی ره یابم

آخر از چیست که بر اهل فنا دل بندم

هیچ کس از من غفلت زده پرسش نکند

که چرا بر سخن اهل خطا دل بندم

من که باید به عنایات تو دل خوش دارم

به چنین نفس بد اندیش چرا دل بندم

جسم وجانم شده بازارچه شیطانها

مگذارید به فرمان هوا دل بندم

نه به قدرت طلبان نه به سیاستزدگان

جای آن است کمی بر صلحا دل بندم

درد عصیان سرطان دل بیمارم شد

کو طبیبی که به نامش به شفا دل بندم

دل نا اهل مرا خبره طبیبی بفرست

من نه آنم که به درمان و دوا دل بندم

من که درمان خود از تربت دلبر جویم

به کجا جز حرم کرببلا دل بندم

شهدا کرببلایی شده ی واقعی اند

بگذارید به یاد شهدا دل بندم

مرغ  عشق سحری گشته دلم می خواند

ای گل فاطمیان ، آه بیا دلبندم

بالحجه الهی العفو، الهی العفو، الهی العفو، الهی العفو، الهی العفو...

آنقدر می گویم تا بشنوم...

سلام دوست عزیز

باتوجه به نبود من در 3 ماهه گذشته به نام من و با استفاده از آی پی من برای دوستان پیامهای نامناسب و غیر اخلاقی فرستاده می شد که عذر می خواهم مشکل برطرف شد الحمدلله

ای ماه خدا! در تقویم دل ما خاطره هیچ ماهی به سرخی تو نیست! سلام خدا بر تو و بر ستارگانی که بر گردت حلقه زده اند! و سلام خدا بر خورشید فروزانی که در خود جای داده ای! ای ماه خون! بار دیگر از راه میرسی و با نسیم گرم کربلایی، قصه آلاله های سرخ را به گوش جان می رسانی. دوباره سکوت تاریخ را درهم می شکنی و بغض ناله را از تنگنای حنجره ها آزاد می کنی. بانگ چاووش کاروانت به گوش می رسد و شیدائیان را دوباره به مهمانی شور و حماسه فرا می خواند و جان عشاق را از جام گریه سرمست می کند.

و سلام بر محرم الحرام، ماه آغازین سال هجری قمری!

محرم راز دل بلاجویان و حرم مصفای اهل دل است، محرم نقطه پرگار اهل ولایت، محرم کتاب خون و شهادت، شور و شعور و کتاب عشق و شکوه شقایق شیدایی و کتاب غلبه نور بر ظلمت و جهل و نادانی است.

و سلام بر حسین! سید و سالار شهیدان، سید اولیاء و شقایق سرخ روئیده در نینوا و سلام بر حسین! نور دیده بندگان خدا، گلبوته سرخ باغستان سبز توحید، عطیه بزرگ سرمدی و

راهنمای راه رشد و شرف و فضیلت و هدف.

سلام بر حسین! که دلیری و آزادگی از قامت بلندش روئید و عشق از نامش حرمت یافت. سلام بر حسین! سالار همه ناشران عقیده و جهاد و سلام برحسین سرو بلند و آزادی و

معرفت که از ذلت بیزار است و عاشق آزادی است.

حسین، عاشورا را آفرید و عاشورا حسینیان زمانه را، حسین خود را در بلا افکند تا ولا و ولایت به معنا بنشیند «البلاء للولا» با خون حسین تفسیر شد و مسجدالاقصی و کعبه هدی با خون حسین بقا یافت. حسین چون کتابی بی شیرازه، جسمش را به دم تیغ جباران سپرد تا شیرازه قرآن را مستحکم گرداند. حسین با خون خود عدالت، مظلومیت و عبودیت را  عاشقانه تعبیر کرد.

حسین همه را به تلاش و مبارزه برای دستیابی به حقیقت زندگی فرا خواند. چرا که پیام کربلا و عاشورا پیام حریت، عدالت، عزت و سرافرازی است و نباید این اهداف بزرگ در مکتب حسین فراموش شود. اگر این اهداف نادیده گرفته شود فلسفه عزاداری و به تبع آن راه حسین(ع) فراموش خواهد شد. حسین بر ما آموخت که چگونه، عقیده را پاس بداریم. او راه جاودانگی معنوی و مردی را از راه درست و اصولی ترسیم کرد. پس بر او سلام باد.