چقدر فاصله است هنوز ... میان
حرم.من تا حریم ...
چشمانم بی تاب کف پای اوست ...
فضای وجودم سیراب عطش است ....
عجب معرکه ای است آنجا که زانو می زنم ... سلطان و گدا ...
فرشته ها پوزخند می زنند ...
"رفتی و آمدی و همانی ؟؟؟؟؟! مگر می شود؟!! این بار هم؟...
خب چه کنم؟ دستم بسته است ... به آسمان نمی رسد ... اما
به زمین هم قانع نیستم ...
فضا بی انتهاست و من شناور ...
وای بر من! اینجا اشیا هم معرفت دارند!
سبوح ... قدوس ...
مولا (ع) دم در ایستاده است. نمی توانم ببینمش.
شکستم و... نشکستی
بریدم و... نبریدی
وفا نکردم و... کردی"...
یاد پدرت (ع) می افتم ... شب آخر ... کربلا ... در چهار چوب خیمه..
یاد "حر" ...
آب را بسته بود بر آل الله
چرا خودش تشنه بود پس؟
چشمه ی وجودش جوشید ... بارید ... غرق شد!
"ارفع راسک یا حر"
و فرمود:
"تمام شد!...
مولا! چرا تمام نمی شوم؟..
فرشته ها مشغول طوافند ...
میروم "تماشا" کنم ... چه رفتنی!
منبع: وبلاگ مصباح الهدی
